De dubbele agenda van een goede daad

Twee weken geleden zijn we met de kids weer naar de dierentuin geweest. Tijdens het parkeren van de auto zag ik mijn slachtoffers al staan. We hebben namelijk een jaar abonnement die bijna afloopt en we hadden nog kaartjes over voor gratis ritjes in het treintje. Mijn kinderen zijn op de leeftijd dat het niet cool meer is om in het treintje te gaan. Dus ging ik op zoek naar een gezin om ze aan weg te geven.

Terwijl ze aan het worstelen waren met de kinderwagen ging ik voor de aanval

Ik sprak de moeder aan “Hey ik heb deze kaartjes over en ik dacht; misschien kan ik jullie daar blij mee maken”  Nog voordat ze kon zeggen “ja dat zullen de kids denk ik wel leuk vinden”,  Zei ik “nou alsjeblieft, heel veel plezier er mee!!!!” met verbaasde gezichten stamelde zowel mama als papa “uhh ja bedankt?!” Ik voelde mij heel raar, wat was ik opdringerig terwijl ik eigenlijk iets aardigs wilde doen.

Trots en opscheppen

Vervolgens betrapte ik mezelf er op dat ik tegenover Vincent en de kinderen wilde opscheppen over mijn goede daad. Blij dat ik het opmerkte want dan heb ik de keus of ik mezelf te goed wil doen aan opscheppen of niet. Ik heb gemerkt dat als ik het observeer, voel, en er geen uiting aan geef dat het dan steeds minder wordt en in andere gevallen zelfs weggaat.

Mijn goede daad heeft een eigen agenda

Ik weet dat in de basis de intentie schoon is. Ik wil altijd graag delen van wat ik heb, zo tik ik nu eenmaal. Maar er is ook dat stukje in mij dat graag gewaardeerd en gezien wil worden. En dat stukje gaat aan de haal met mijn goede intentie. Die maakt het onbevredigend en geeft het een ongewenste uitkomst. De mama aan wie ik het vroeg moet wel gedacht hebben “wat is dat een aardige maar vreemd opdringerige vrouw” (ik ben zo vrij om het even voor haar in te vullen 😉) Dat was natuurlijk niet de bedoeling.

Het proces

In plaats van te balen van mezelf dat ik in een oud verlangen ben getrapt, vertrouw ik er op dat het mij de volgende keer weer beter zal afgaan dan deze keer. Het is een proces en dat gaat altijd met vallen en opstaan. Balen van jezelf is ego en daar wil ik mij zo min mogelijk mee inlaten. Dus dat stemmetje die zegt “je moet je schamen en je hebt jezelf voor gek gezet” laat ik lekker kletsen.

Check je goede daad

Hoe vaak doe jij iets aardigs voor iemand anders zonder er een eigen agenda op na te houden? De meeste goede daden hebben een dubbele agenda. Dat maakt ons geen slechte mensen hoor, veel van de dubbele agenda gebeurd onbewust. En zo bewust leven de meeste van ons niet. In de drukte van alledag is een goede daad niet meer dan een vinkje op de checklist en kunnen we ons daar weer goed over voelen. Dan vervullen we ons verlangen van er toe doen of het verschil maken, ook al is dat niet meer dan een pleistertje op de wond.

Die wond is het probleem!

Die wond zorgt voor de dubbele agenda. In het geval van de vrijkaartjes voor het dierentuin treintje; het verlangen naar waardering was daarin de wond/stuwende kracht. Je kan het gevoel vergelijken met zin hebben in chocolade… dan móet je het gewoon hebben! Dit uit zich in vooral mezelf horen praten; dat is net alsof je in een tunnel zit, lichaamsspanning, nadien trots zijn en willen opscheppen over de goede daad. Niet iets waar ik trots op ben, lang leven ” in het moment aanwezig” zijn dat ik dit nu van mezelf kan zien. Voorheen was ik nog uren bezig met mezelf te verheerlijken en stond ik voor het raadsel hoe ik toch zo moe kwam.

Verlangen naar iets impliceert dat je het niet hebt, maar is dit wel waar? Dat is het onderzoeken waard!

De dubbele agenda voelt niet fijn

Dat is een mooie graadmeter of je goede daad vrij is van de dubbele agenda. Misschien is dat voor jou wel een geblokkeerd gevoel, je wil wel maar je kan niet. Of verlang je dat de goede daad ontvanger over de top dankbaar is. Het kan zich in verschillende dingen uiten. Mindful zijn, dus volledig in het moment zijn, is een super tool om de dubbele agenda bloot te leggen. Je gaat opmerken hoe je (oude) verlangens je goede intentie vertroebelen. Dat er iets niet klopt in wat je aan het doen bent. En dat is het moment dat je een keuze hebt.

Pas als je het kunt zien en je bewust bent van wat je doet heb je de keuze om het te veranderen. Tot die tijd wordt je er door geleefd.

Liefs Odette

 

MAAR WACHT, ER IS MEER!!